بهار

2008-03-13T06:28:00.001-07:00

هر کاری میکنم باز یادم میاد که عید داره میاد....

عید...

عید برای من یاد اور سبزه مامان سفره هفت سین خانم جون و جمع شدن دور اون میز کوچیک تو حال خونه خانم جون هست

اون روزا گله می کردم که چرا همیشه باید سر سفره عید خانم جون باشیم..... روز ها گذشت و گذشت.... اون حال با اساس قدیمی... دیوار های کرم.. فضای خونه های قدیمی با صاحباش رفتن.... رفتن و بعد از رفتن اونها بود که من فهمیدم عید دیگه عید نمیشه....

دیگه اون حال و هوا نیست.... عید ها دیگه بدون خانم جون و اقا جون بود... بدون اون خونه قدیمی.....

دیگه ما خوامون تو خونه خودمون دور هفت سین جمع می شدیم.... ولی باز صدای بابا بود.... صدای بابا که اروم مینشست و می خواند با مقلب القلوب ....

امسال اونم نیست.... خوب با تلفن شاید بشه.... بشه صدای بابا رو شنید....

ولی......

....... نمی خوام عید بیاد.......

2008-02-25T08:44:00.001-08:00

بوی بهار کم کم داره میاد

من بهار و در ایران می خوام

2008-01-30T09:20:00.001-08:00

داستان

یه روزی بود یه روزی نبود. غیر از خدا هیچ کس نبود.

تو یه روز گرم تابستون چند تا جون دور هم جم شدن.

یه دختر بود که یه گوشه نشسته بود, حرفی نمی زد و فقط گوش میداد.

بین پسر ها هم یکی بود که اون روز حرفی نزد. فقط می نوشت.

روز ها گذشت. دختر و پسر عاشق هم شدن.

روز های زیادی قدم زدن, حرف زدن

و بیشتر و بیشتر عاشق هم شدن.....

یه شب وقتی همه خواب بودن پسر به دختر گفت با من ازدواج می کنی؟

دختر خندید و جوابی نداد....

پسر برای رسیدن به دختر جنگید اون پسر شجاعی بود , یه مرد برای زندگی....

دختر مطمین بود به احساس پسر... به اینکه فقط اونه توی قلبش...

... اون تک ستاره قلب پسر بود....

روزها, ماه ها گذشت....

یه روز دختر از خواب بلند شد....

دید برای اینکه تک ستاره بمونه باید

بجنگه ....

صدای تبل از دور میاد...

شمشیر قدیمی از ته انبار داره در میاد....

جنگ چیز خوبی نیست...

ادم ها برای صلح خلق شدن...

پس چرا جنگ راه می انداخت؟

مگه اون دختر چیز زیادی می خواست؟

اون فقط می خواست ستاره باشه...

ناکامی جداشدگان از مجاهدین خلق برای پناهندگی به غرب

2008-01-27T06:55:00.000-08:00

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2008/01/080125_mf_mko.shtml

این لینک داستان افرادی است که می خواهند از عراق خارج بشوند و به دیگر کشور ها پناهنده بشن.
پس کو اون همه کبکبه و دبدبه... کو اون همه رییس جمهور ایران مریم رجوی؟
ولی یه سوال برام پیش اومد..... خود مریم و همسر گرام کجا تشریف دارند؟
من شبی که حمله مرصاد شد رو یادمه
ما شبانه از کرمانشاه به تهران فرار کردیم.... تمام شت رانندگی با دلهره اینکه چی میشه....
بعد از 8 سال جنگ, کشوری خسته , و باز با عراق این دشمن ما حمله کردن؟ اسم این گروه را چی میشه گذاشت؟
وطن پرست؟ ایرانی یا خاین؟؟؟؟؟؟

وقتی حمله تموم شد را هم یادمه.... زمین های سوخته , تانکهای اتیش گرفته کنار جاده....
یادمه بابا به یکی از سربازها صحبت کرد و گذاشت من و کاوه با بابا بریم تو تانک سوخته....
تا چشم کار میکرد زمین های سوخاه سیاه بود....

والنتینو

2008-01-27T06:53:00.000-08:00

والنتینو و دنیای مد
والنتینو گاوارانی، طراح لباس ایتالیایی، پس از 45 سال فعالیت در عرصه مد و لباس شب گذشته (چهارشنبه 23 ژانویه) با حضور در آخرین شوی خود در پاریس، از دنیای مد خداحافظی کرد.
من همیشه کارهاشو دوست داشتم.
باید بگم جزو خبر هایی بودکه خیلی تعجب کردم. که چرا؟
من از سبک کارش خوشم میاد چون ساده و در عین حال زیبایی زنانه ای داره. لباساش مثل یک نسیم روتن مدل ها میشینه.

تعزيه حلاج

2008-01-19T03:21:00.000-08:00

بنا به سنت، معمولا قهرمانان تعزيه امامان و وابستگان آنها هستند . اما چندين سال پيش تعزيه ای قديمی با داستانی کاملا متفاوت و عرفانی در شماره ۸-۶ فصلنامه تئاتر ويژه پژوهش های تئاتری منتشر شد .

انريکو چرولی، سفير ايتاليا در ايران در اواخر دهه بيست و اوايل دهه سی شمسی، بين سال های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۴ مجموعا پنجاه و پنج تعزيه از نقاط مختلف ايران گرد آورد و آن مجموعه را به کتابخانه واتيکان اهدا کرد .

بعدها پروفسور چلکوفسکی، استاد زبان و ادبيات فارسی دانشگاه نيويورک، از متن دستنويس يکی از اين تعزيه ها عکس برداری کرد .
درسال ۱۳۵۶ دکتر مهدی ثريا اين متن را که در ۱۹۵۵ لوئی ماسينيون آن را به زبان فرانسه ترجمه کرده و در مجله « مطالعات اسلامی » به چاپ رسانيده بود، به انگليسی ترجمه کرد و بعدها تنها نسخه فارسی اين تعزيه را در فصلنامه تئاتر منتشر کرد .
هشت شخصيت در جستجوی شناخت

اين تعزيه هشت شخصيت دارد : حلاج ، متشرع ، ملای روم ، زوجه ملای روم ، دختر ملای روم ، شمس ، يهودی و طباخ .
نام اين تعزيه که بخش هايی از آن برگرفته از مثنوی مولاناست خلاصه داستان زيبا و سورئاليستی آن است که با سخنان حلاج آغاز می شود :

کيست اين پنهان مرا در جان و تن
کز زبان من همی گويد سخن
اينکه گويد از لب من راز کيست
بنگريد اين صاحب آواز کيست

متشرعی متعصب و سخت گير در جريان محاکمه حلاج از ملای روم نظر و رای می طلبد و او دستور می دهد حلاج را بياورند :

رو بياور آن لعين را نزد من
کشتنش واجب بود اين انجمن
هرکه گويد من خدای برحقم
در شريعت بايدی او را کشم
زود آريدش بپرسم حال او
چيست منظور وی از اين گفتگو
و منصور می گويد :
ما نداريم از رضای حق گله
عارنايد شير را از سلسله
ما برای ديدن جان آمديم
نی برای رد فرمان آمديم
قطره خونی پای دار

پس از چند گفتگو، ملای روم حلاج را محکوم به مرگ می کند و در زمان به دار کشيدن منصور از حلق او خون بيرون می ريزد . ملای روم در حال گفتگوی درونی اين خون را به شيشه می کشد و در خانه روی رف می گذارد و به اهل خانه می گويد اين شيشه حاوی سم است .

ملای روم دختری افليج دارد و وقتی خانواده اش در روز عيد او را به دليل افليج بودنش به دشت نمی برند ، دختر که قصد خودکشی دارد خود را تا نزديک رف می کشاند و خون را می نوشد و بلافاصله شفا می يابد.
بعد از اين حادثه ملای روم از کرده خود سخت پشيمان می شود و بعد می فهمد که دخترش با نوشيدن خون حلاج باردار شده و همسرش می گويد :

آفتابی گشت طالع از وجود
حاصل هرکار را بايد درود
از افق گويا منور آفتاب
آفتاب آمد دليل آفتاب
نام او شمس است شمس الدين حق
می برد از ما سوا گوی سبق
ميلاد شمس

شمس به دنيا می آيد و به مجلس درس ملای روم می رود و پس از سخنانی از ملای روم در مورد آنچه تدريس می کند ، می پرسد و ملا به او کتابی را که حاوی درس های شرع و نحو و اصول است نشان می دهد . شمس می گويد :

آنچه فرمودی بود آن علم قال
رو بخوان يک لحظه هم علم حال
و کتاب ملای روم را در آب می افکند .

ملای روم معترض می شود که "زحمت سی ساله را کردی خراب" . شمس کتاب را خشک از آب در می آورد . ملا ، مفتون تقاضا می کند شمس اين علم را به او بياموزد . شمس از او می خواهد « هرچه خواندی علم را وارون کنم . » بعد پولی به ملا داده و آدرس يهودی ای را می دهد و می گويد به آنجا برو دو شيشه شراب بگير و شيشه ها را طوری بياور تا شيخ و شاب و تمام اهل شهر آن را در دستان تو ببينند .

يهودی پس از اينکه ملا قول می دهد او را به دليل داشتن شراب مجازات نکند ، دو بطر شراب به او می فروشد . ملا در ميان حيرت مردم با آن شراب ها از بازار و شهر عبور می کند . مردم و متشرع با اعتراض به خانه ملا می روند و تمام شيشه های خانه را می شکنند . شمس بيرون می آيد و از متشرع ماجرا را می پرسد . او می گويد :

خود به ما گويد شراب آمد حرام
از کلام الله گويد اين پيام
خود برد آشکارا خانه اش
ما شکستيم شيشه و پيمانه اش
...
شمس به مردم می گويد :
اين بود بوی گلاب ای مردمان
اشتباهی کرده ايد از اين ميان
عذر او خواهيد از راه کرم
ورنه در عصيان تماميد متهم

متشرع می پذيرد و عذرخواهی می کند . شمس به ملای روم می گويد :

ديدی اين مردم همه کورند و کر
حالت قالند چون تو در نظر
همرهم آی تا کنی سير دگر
بين حماقت های مردم سر به سر
پرواز مرغ کشته

سپس هر دو به هيات درويشانی فقير به طباخی می روند و از طباخ می خواهند تا در ازای دريافت دو دينار به هرکدام از آنها يک مرغ پخته بدهد . طباخ نمی پذيرد و شمس می گويد اگر طباخ پيشنهاد آنها را نپذيرد ، مرغ ها را کيش خواهد داد. قصاب به طعنه می گويد :

من شنيدم اينکه درويشان عام
جمله ديوانند اندر هر مقام
حال شد معلوم من ديوانه ايد
هر دو بيچاره و بی سرمايه ايد
مرغ سر ببريده بی بال و پر
چون پرد ژنده پوش بی هنر

شمی مرغ ها را می پراند . مردم که شاهد پرواز مرغ های پخته بی سر و پا بودند ، آن دو را در ميان می گيرند . ملا که در زير دست و پای مردم مانده از شمس کمک می طلبد و شمس پس از اينکه مردم متفرق می شوند به ملا می گويد :

حاليا ديدی که در قالند و قيل
در ترازوی عمل هستند ذليل
اهل ظاهر را تو ديدی سر به سر
اهل باطن هيچ نايد در نظر

بعد شمس می خواهد از روی آب رد شود ، در پاسخ ملا در مورد چگونگی اين کار ، می گويد با گفتن ذکرعلی چنين کاری ميسر می شود . اما ملا که علی گويان می خواهد روی آب راه برود ، در آب فرو می شود و با گفته شمس داستان به پايان می رسد :

کس ورا نشناختی اندر نظر
کی علی را می شناسی بی هنر
باش تا روزی که اين فکر و خيال
برگشايد بی مهابا پر و بال.

http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2004/03/040309_bt-nm-tazieh.shtml

دکتر آينوش طريان

2007-11-12T09:09:00.000-08:00

نخستين بانوي استاد فيزيك ايران بعد از بنيانگذاري نخستين رصدخانه و تلسكوپ خورشيدي تاريخ نجوم ايران، فارغ التحصيلي از دانشگاه سوربن پاريس و 30 سال تدريس در دانشگاه هم اكنون با خيالي آسوده و خاطراتي خوش بر روي تخت آسايشگاه سالمندان، تنها افتخار خود را تربيت دانشجويان موفق (استادان امروز) مي‌داند.

^{آلينوش طريان در سال 1299 در خانواده ارمني در تهران متولد شد. وي در خرداد سال 1326 با درجه ليسانس فيزيك از دانشكده علوم دانشگاه تهران فارغ‌التحصيل و در مهرماه همان سال به سمت كارمند آزمايشگاه فيزيك دانشكده علوم استخدام شد و يكسال بعد به عنوان متصدي عمليات آزمايشگاهي در دانشكده علوم منصوب شد.
پس از تلاش بي‌نتيجه براي متقاعد كردن استادش (دكتر حسابي) براي كمك به اعزام وي به خارج از كشور، با هزينه شخصي خود به بخش فيزيك اتمسفر دانشگاه پاريس رفت.
دانشنامه دكتراي دولتي را از دانشگاه علوم پاريس در سال 1956 ميلادي(1335 شمسي) دريافت كرد و به دليل خدمت به كشورش پيشنهاد كرسي استادي دانشگاه سوربن را رد كرد و به ايران بازگشت و با سمت دانشيار فيزيك رشته ترموديناميك در گروه فيزيك مشغول به كار ‌شد.
در سال 1338 دولت فدرال آلمان غربي بورس مطالعه رصد‌خانه فيزيك خورشيدي را در اختيار دانشگاه تهران قرار داد و وي براي اين بورس انتخاب شد و از فروردين سال 1340 به مدت 4 ماه به آلمان رفت و بعد از انجام مطالعات به ايران بازگشت.
3 سال بعد در تاريخ 9 خرداد 1343 به مقام استادي ارتقا پيدا كرد و بدين ترتيب او اولين فيزيكدان زن است كه در ايران به مقام استادي رسيد.
در تاريخ 29 آبان سال 45 عضو كميته ژئو فيزيك دانشگاه تهران انتخاب شد و در سال 48 رسما به رياست گروه تحقيقات فيزيك خورشيدي موسسه ژئوفيزيك دانشگاه تهران منصوب شد و در رصدخانه فيزيك خورشيدي كه خود وي در بنيانگذاري آن نقش عمده‌اي داشت، فعاليت خود را آغاز كرد.
وي كه اولين كسي بود كه در ايران درس فيزيك ستاره‌ها را تدريس كرد، در سال 58 تقاضاي بازنشستگي داد و به افتخار بازنشستگي نائل شد.

عزت‌الله ارضي رئيس انجمن فيزيك ايران كه مدتي دانشجوي آلينوش طريان بوده است در گفت و گو با خبرنگار اجتماعي فارس گفت: استاد طريان بسيار مهربان بود، با دانشجويان به صورت دوستانه و محترمانه رفتار مي‌كرد و با همه دوست بود. منش و برخورد انساني از ويژگي‌هاي بارز وي است. وي يكي از تاثيرگذاران بر علم فيزيك خورشيدي در ايران بود كه منجر به رشد شاخه اختر فيزيك و فيزيك ستاره‌ها شد.

آلينوش طريان منزل خود را وقف كرده و از آنجا كه فرزند و بستگاني در ايران ندارد هم اكنون در خانه سالمندان به سر مي‌برد.
براي گفت‌وگو با نخستين بانوي استاد فيزيك ايران به همراه يكي از همكاران قديمي‌اش به آسايشگاه سالمندان توحيد رفتيم. با روي باز و در حالي كه شادي و رضايت در چهره‌اش نمايان بود از ما استقبال كرد و با لبخند ما را دعوت به نشستن كرد}